|
Autorem artykułu jest Małgorzata Kucharska
Czterolatek - kolejny odcinek rozwoju dziecka Dziecko czteroletnie, nieznaczny indywidualista, powoduje, więcej problemów niż trzylatek, a to dlatego, że ujawniają się w nim cechy przekory. Nagle odkrywa, że dorosły, który trzylatkowi jawił się nieomal jako ktoś wszechmocny wcale nie ma możliwość wszystkiego, próbuje częstokroć skutecznie,przeciwstawiać się wszelkim poleceniom, które jako młodsze dziecko wykonywało bez problemu. Jednakże w stosunku do trzylatka znacznie całkiem dobrze orientuje się w sąsiedztwie, a jego postęp psychomotoryczny pozwala na stawianie mu większych wymogów przy spełnianiu różnorakich poleceń. Czterolatek może być bardzo labilny uczuciowo, potrafi nieomalże w jednej chwili przejść od śmiechu do łez, swą radość wyraża głośnym śmiechem, a gdy wpada w złość - krzyczy i tupie nogami. Nigdy nie można być pewnym co wywoła u niego negatywną reakcję.Możemy także zaobserwować częstsze konflikty z rodzeństwem w tym czasie rozwoju związane ze wzrostem pobudliwości. W ogromnej liczbie przypadków rodzice są zaskoczeni, że czterolatek może wdać się w kłótnie ze starszą siostrą albo bratem. Musimy liczyć się z napadami złości naszego malucha, brakiem opanowania, ba - wręcz używaniem brzydkich wyrazów. Louis Bates podaje taką historyjkę o małej dziewczynce z Bostonu, której matka umęczona wulgarnością córki, zagroziła , że jeżeli ta jeszcze raz przeklnie, to ona mamusia, spakuje dziecku walizkę i wyrzuci je z mieszkania. Dziewczynka zaklęła. Matka spakowała rzeczy i wystawiła walizkę i dziecko za drzwi. Po paru minutach pełna poczucia winy mamusia wyjrzała. dziewczynka cały czas stała na schodach. - Myślałam, że kazałam wszyscy ludzie iść z lokalu - powiedziała matka. - Poszłabym, gdybym, ku...a , wiedziała, w którą stronę iść.Bardzo istotną rzeczą jak przeważnie zresztą w kontaktach z naszymi milusińskimi ważna jest konsekwencja, stanowczość i stawianie jasno określonych granic. Bezcelowe jest wówczas stosowanie jakichkolwiek kar. Charakterystyczne jest dla czterolatka rozpoczynanie jednocześnie wielu działań i niekończenie ich.Funkcjonuje w sposób spontaniczny aby nie powiedzieć chaotyczny. Tak faktycznie czterolatek nie bardzo wie czego woli. Rolą dorosłych będzie tu porządkowanie świata dziecka i określanie mu jego przywilejów i obowiązków - tak!bo czterolatek może mieć obowiązki, które niekoniecznie muszą być przykre. To jak przyjmie je nasze dziecko zależy jedynie od formy w jakiej mu je zaproponujemy. Dziecko czteroletnie ma możliwość pomagać w:nakrywaniu do stołu,ma możliwość poświęcając własny czas równo ustawiać indywidualne buciki,przed snem porządkować zabawki,ubiera się i rozbiera przy niewielkiej pomocy,zapina i rozpina guziki,potrafi skakać na jednej nodze,potrafi we własnym zakresie korzystać z toalety,uwielbia wspinać się,jeździ na rowerku trzykołowym, a dosłownie dwukołowym,jest w stanie opanować jazdę na nartach, łyżwach,(mój syn w wieku czterech lat zjeżdżał już na nartach na tzw krechę)Czterolatki znacznie w zdecydowanej większości przypadków niż trzylatki potrzebują towarzystwa do zabawy, mimo że poszczególne dzieci mogą się sprzeczać ze sobą żywo i gwałtownie, to dzieci w tym wieku bardzo się lubią i często zabawa przebiega spokojnie bez zbytniej ingerencji ze strony dorosłych.Właściwie każdy okres rozwojowy dziecka wyróżnia się specyficznymi problemami z radzeniem sobie z dzieckiem. To od nas dorosłych zależy jakiego człowieka wychowamy, jak przejdzie on przez kolejne, w dużej liczbie przypadków niełatwe, niemniej jednak naturalne fazy rozwoju. W równym stopniu posiadamy szanse na wychowanie nadwrażliwca albo egoistę, na empatyczną osobę jak również altruistyczną, na szczęśliwego albo nieszczęśliwego człowieka.Wychowanie , to trud codziennych zmagań - nie ma od niego urlopu! Niemniej jednak warto, bo owoce zbierzemy okazałe albo mizerne.Na zakończenie piękny wiersz CDorothy Law Nolte. Dzieci uczą się życia od nas. Dzieci to anioły, którym skrzydła maleją, gdy nogi rosną.Charakter dziecka jest jak dobra zupa - jedno i drugie robi się w domu.Dziecko krytykowane uczy się potępiać. Dziecko żyjące w nieprzyjaźni uczy się agresji. Dziecko wyśmiewane uczy się nieśmiałości. Dziecko zawstydzane uczy się poczucia winy. Dziecko żyjące w tolerancji nabiera cierpliwości. Dziecko zachęcane uczy się wiary w siebie. Dziecko rozumiane uczy się oceniać. Dziecko traktowane uczciwie uczy się sprawiedliwości. Dziecko żyjące w bezpieczeństwie uczy się ufać. Dziecko przyjmowane takim jakie jest uczy się akceptować. Dziecko traktowane sprawiedliwie uczy się prawdy. Dziecko otoczone przyjaźnią uczy się szukać w świecie miłości. CDorothy Law Nolte Małgorzata Kucharska---
Porady dla rodziców przedszkolaków
Przedszkole Piaseczno
Artykuł wywodzi się z serwisu www.Artelis.pl
|
|
